rabies ()
rzeczownik niepoliczalny (1.1) wścieklizna
(1.1) rabies;
rabies ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wścieklizna
(1.1) (en) rabies, rabiesen,
(1.1) Hvis en ræv ikke er bange for mennesker, kan det være et tegn på, at den har rabies.na podst. hasła ræv w duńskiej Wikipedii → Jeżeli lis nie boi się ludzi, to może to oznaczać, że ma wściekliznę.
(1.1) have rabies • rabiesangreb • rabiessmitte
(1.1) hundegalskab
rabies ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wścieklizna, wodowstręt (1.2) wściekłość, furia (1.3) obłąkanie, obłęd, szaleństwo
(1) rabies, rabiei
(1.1) rabies falsa / rabies paralytica
rabio rabidus rabidus
+
rabies ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wścieklizna
(1.1) en rabies, rabiesen
(1.1) hundegalskap
rabies ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wścieklizna
(1.1) en rabies,
(1.1) vattuskräck, hundgalenskap
rabiat
zobacz też: choroby w języku szwedzkim