rabies ()

rzeczownik niepoliczalny (1.1) wścieklizna

(1.1) rabies;

rabies ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wścieklizna

(1.1) (en) rabies, rabiesen,

(1.1) Hvis en ræv ikke er bange for mennesker, kan det være et tegn på, at den har rabies.na podst. hasła ræv w duńskiej Wikipedii → Jeżeli lis nie boi się ludzi, to może to oznaczać, że ma wściekliznę.

(1.1) have rabies • rabiesangreb • rabiessmitte

(1.1) hundegalskab

rabies ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wścieklizna, wodowstręt (1.2) wściekłość, furia (1.3) obłąkanie, obłęd, szaleństwo

(1) rabies, rabiei

(1.1) rabies falsa / rabies paralytica

rabio rabidus rabidus

+

rabies ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wścieklizna

(1.1) en rabies, rabiesen

(1.1) hundegalskap

rabies ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wścieklizna

(1.1) en rabies,

(1.1) vattuskräck, hundgalenskap

rabiat

zobacz też: choroby w języku szwedzkim