rab () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) niewolnik, sługa
(1.1)
(1.1) - Wolnym człowiekiem, a to rab mój. (1.1) Uważam, że rabom , to jest ludziom z mentalnością niewolnika, sądzony jest rabski trud.
< < <
rab ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) niewolnik
(1.1)
(1.1) otrok, nevolník
rabský
rab ()
(1.1) rabować, grabić
rabi, disrabi, forrabi, prirabi rabo, rabado, rabaĵo, rabejo, rabisto, rabistaro, rabitaĵo, rabulo, forrabo, rabobesto, rabobirdo, rabmevo raba, rabema, temporaba
rab ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) niewolnik
(1.1)
(1.1) otrok
rabstvo rabský
rab ()
rzeczownik (1.1) więzień
rab ()
rzeczownik (1.1) zwierzę