rab () , ,

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) niewolnik, sługa

(1.1)

(1.1) - Wolnym człowiekiem, a to rab mój. (1.1) Uważam, że rabom , to jest ludziom z mentalnością niewolnika, sądzony jest rabski trud.

< < <

rab ()

rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) niewolnik

(1.1)

(1.1) otrok, nevolník

rabský

rab ()

(1.1) rabować, grabić

rabi, disrabi, forrabi, prirabi rabo, rabado, rabaĵo, rabejo, rabisto, rabistaro, rabitaĵo, rabulo, forrabo, rabobesto, rabobirdo, rabmevo raba, rabema, temporaba

rab ()

rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) niewolnik

(1.1)

(1.1) otrok

rabstvo rabský

rab ()

rzeczownik (1.1) więzień

rab ()

rzeczownik (1.1) zwierzę