Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 25 czerwca 2021 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o drogach publicznych Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 1a Rozdział 1b - Usługa EETS Rozdział 2 - Administracja drogowa Rozdział 2a - Zarządzanie tunelami położonymi w transeuropejskiej sieci drogowej Rozdział 2b - Zarządzanie bezpieczeństwem dróg w transeuropejskiej sieci drogowej Rozdział 2c - Audytorzy bezpieczeństwa ruchu drogowego Rozdział 3 - Skrzyżowania dróg z innymi drogami komunikacji lądowej i powietrznej oraz liniowymi urządzeniami technicznymi Rozdział 4 - Pas drogowy Rozdział 4a - Inteligentne systemy transportowe Rozdział 5 Rozdział 6 - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy epizodyczne, przejściowe i końcowe Załącznik nr 1 - Tekst załącznika Załącznik nr 2 - Tekst załącznika Treść obwieszczenia 1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 470), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych: 1) ustawą z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 471), 2) ustawą z dnia 6 maja 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1087 oraz z 2021 r. poz. 1005), 3) ustawą z dnia 19 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o Funduszu Dróg Samorządowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2338), 4) ustawą z dnia 18 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 54), 5) ustawą z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 720), 6) ustawą z dnia 15 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1005) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 23 czerwca 2021 r. 2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje: 1) art. 27, art. 36 i art. 39 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 471), które stanowią: „ Art. 27. 1. Do zamierzeń budowlanych realizowanych w oparciu o projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów dotychczasowych: 1) w przypadkach, o których mowa w art. 25 i art. 26, 2) dla których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wydano ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę albo dokonano skutecznego zgłoszenia - przepisy ustaw zmienianych w art. 1-4, art. 6 oraz art. 8-24 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. 2. Jeżeli projekt budowlany, o którym mowa w ust. 1, wymaga uzgodnienia na podstawie przepisów ustaw zmienianych w art. 2 oraz w art. 3, uzgodnień tych należy dokonać na podstawie przepisów tych ustaw w brzmieniu dotychczasowym. ” „ Art. 36. Do spraw uregulowanych w ustawach zmienianych w art. 2-4, art. 6 oraz art. 8-24, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. ” „ Art. 39. Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 5 pkt 2 lit. b w zakresie art. 7 ust. 8g2 i 8g5, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia. ” ; 2) art. 9-17, art. 19 i art. 21-23 ustawy z dnia 6 maja 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1087 oraz z 2021 r. poz. 1005), które stanowią: „ Art. 9. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej do dnia wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych pobiera opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, na zasadach określonych w przepisach ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. 2. Urządzenia, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, służące do poboru opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, za przejazd po drogach, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 13ha ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, są wykorzystywane na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym oraz przepisów wydanych na podstawie tej ustawy, do dnia wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych nie dłużej niż do dnia 30 września 2021 r. Kontrola prawidłowości wyposażenia pojazdów w urządzenia, o których mowa w zdaniu pierwszym, oraz kontrola sposobu ich wykorzystywania odbywa się zgodnie z przepisami ustaw zmienianych w art. 1 i art. 5 w brzmieniu dotychczasowym. 2a. Urządzenia, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, służące do poboru opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, za przejazd po drogach, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 13ha ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, są oferowane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej do dnia wskazanego w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu, informację, o której mowa w ust. 1-2a. Informacja ta jest publikowana nie później niż 2 miesiące przed datą kończącą możliwość nabywania i wykorzystywania urządzeń, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu, informację o uruchomieniu systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1. 5. W okresie od dnia ogłoszenia informacji, o której mowa w ust. 4, do dnia wskazanego w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 2, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może uniemożliwić korzystanie z urządzeń, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w przypadku gdy za ten sam przejazd po drogach publicznych, dokonany tym samym pojazdem, została uiszczona opłata elektroniczna, zarówno w systemie, o którym mowa w art. 13i ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, jak i w systemie, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1. Art. 10. 1. Kontrolę używanego w pojeździe urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, jeżeli jest ono wymagane, oraz urządzenia, o którym mowa w art. 16l ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, przy wykonywaniu swoich ustawowych zadań mogą przeprowadzać również funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej. 2. Funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej, który w trakcie kontroli, o której mowa w ust. 1, ujawni naruszenie, za które ustawa zmieniana w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, przewiduje karę pieniężną przekazuje dokumenty z przeprowadzonej kontroli Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego. Art. 11. 1. Z dniem 1 lipca 2020 r. minister właściwy do spraw finansów publicznych wstępuje we wszystkie stosunki prawne, w tym umowy i porozumienia, których podmiotem był Główny Inspektor Transportu Drogowego w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, i w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2, bez względu na charakter prawny tych stosunków. Umowy i porozumienia zawarte przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego zachowują ważność. 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej z dniem 1 lipca 2020 r. wstępuje we wszystkie stosunki prawne, w tym umowy, których podmiotem był Główny Inspektor Transportu Drogowego na podstawie przepisów art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1. 3. Umowy dotyczące korzystania z dróg krajowych lub ich odcinków objętych opłatą, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, zawarte przez użytkowników z pobierającym tę opłatę przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, pozostają ważne przez okres, na który zostały zawarte, jednak nie dłużej niż do dnia, o którym mowa w art. 9 ust. 1. 4. Umowy i porozumienia zawarte przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego zachowują ważność. 5. Szef Krajowej Administracji Skarbowej staje się administratorem danych osobowych, których administratorem był Główny Inspektor Transportu Drogowego w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, i w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2, w szczególności danych dotyczących kont użytkowników urządzeń, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. Art. 12. 1. Z dniem, o którym mowa w art. 9 ust. 1, urządzenia, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, nie są przyjmowane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. 2. W terminie 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w art. 9 ust. 1, użytkownik, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, może złożyć wniosek o zwrot pobranej kaucji albo zaksięgowanie środków z kaucji na poczet opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, uiszczanej w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się w formie elektronicznej za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1. 4. Warunkiem zwrotu kaucji albo zaksięgowania środków z kaucji na poczet opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, jest załączenie do wniosku, o którym mowa w ust. 3, zdjęcia urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, z widocznym numerem seryjnym urządzenia. 5. W terminie 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w art. 9 ust. 1, użytkownik, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, może złożyć wniosek o zwrot środków znajdujących się na koncie użytkownika albo zaksięgowanie tych środków na poczet opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, uiszczanej w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1. 5a. Wniosek, o którym mowa w ust. 5, składa się w formie elektronicznej za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1. 6. Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do gwarancji pieniężnych złożonych przez użytkownika, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. 7. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2 i 5, środki nie podlegają zwrotowi i stanowią przychód Krajowego Funduszu Drogowego. 8. Zabezpieczenia majątkowe, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, złożone do Głównego Inspektora Transportu Drogowego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność do czasu, na jaki zostały ustanowione. Art. 13. Szef Krajowej Administracji Skarbowej podejmuje wszelkie czynności faktyczne i prawne mające na celu budowę, wdrożenie, przejęcie lub eksploatację elektronicznego systemu poboru opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, oraz systemu poboru opłat za przejazd autostradą, o których mowa w art. 37a ust. 1a pkt 1 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 14. 1. Z dniem 1 lipca 2020 r. minister właściwy do spraw finansów publicznych przejmuje od Głównego Inspektora Transportu Drogowego, z mocy ustawy, nieodpłatnie mienie ruchome oraz dobra niematerialne o charakterze majątkowym, w tym prawa autorskie i inne prawa własności intelektualnej oraz prawa własności przemysłowej, służące dotychczas do wykonywania zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 oraz w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, w tym związane z nimi wierzytelności i zobowiązania. Przejęcie następuje na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych. 2. Z dniem 1 lipca 2020 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego lub Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych w użyczenie, na czas nieoznaczony, nieruchomości w pasie drogowym: 1) dróg krajowych wymienionych w przepisach wydanych na podstawie art. 13ha ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, na których zainstalowano stacjonarne i przenośne urządzenia służące do poboru lub kontroli prawidłowości uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, wraz z fundamentami, konstrukcjami wsporczymi oraz przynależnymi elementami wyposażenia; 2) autostrad płatnych wraz z wzniesionymi budowlami, budynkami i innymi urządzeniami wykorzystywane dotychczas przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego w celu poboru opłat za przejazd autostradą albo które zostały przeznaczone na ten cel. 3. W terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Główny Inspektor Transportu Drogowego przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych wszelką niezbędną dokumentację wytworzoną w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 oraz w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2. Art. 15. W terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Główny Inspektor Transportu Drogowego przekaże ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych zestawienie wskazujące stosunki prawne, o których mowa w art. 11, mienie ruchome oraz dobra niematerialne, o których mowa w art. 14 ust. 1, nieruchomości, budynki i urządzenia, o których mowa w art. 14 ust. 2, wraz z określeniem ich wartości według ewidencji majątku Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Art. 16. Szef Krajowej Administracji Skarbowej staje się administratorem danych osobowych, których administratorem był Główny Inspektor Transportu Drogowego w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 oraz w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2. Art. 17. 1. Pracownicy Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego, obsługujący Głównego Inspektora Transportu Drogowego w zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym oraz w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym, w tym zapewniający obsługę kadrową, płacową, finansową, prawną i zamówień publicznych przejmowanych niniejszą ustawą zadań, z dniem 1 lipca 2020 r. stają się pracownikami urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Przepis art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495) stosuje się odpowiednio. 2. Urzędnicy służby cywilnej zatrudnieni w urzędzie obsługującym Głównego Inspektora Transportu Drogowego, wykonujący zadania w zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym oraz w art. 37a ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym, w tym zapewniający obsługę kadrową, płacową, finansową, prawną i zamówień publicznych przejmowanych niniejszą ustawą zadań, stają się z dniem 1 lipca 2020 r., za ich zgodą, pracownikami urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Przepis art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio. 3. W przypadku niewyrażenia zgody, o której mowa w ust. 2, przez urzędnika służby cywilnej przepisy art. 62 oraz art. 66 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 265 i 285) stosuje się. ” „ Art. 19. Pierwszą informację dotyczącą poboru opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, i funkcjonowania systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy zmienianej w art. 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje ministrowi właściwemu do spraw transportu w terminie 30 dni po upływie 12 miesięcy od dnia uruchomienia tego systemu. ” „ Art. 21. Do: 1) trybu, sposobu i terminu wnoszenia opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, oraz ich rozliczania, w tym trybu dokonywania zwrotu nienależnie pobranych opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, 2) trybu i terminu przekazywania opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, oraz kar pieniężnych, o których mowa w art. 13k ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego, 3) ustanawiania zabezpieczenia należności z tytułu opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, oraz formy i sposobu jego ustalania, 4) ustalania wysokości kaucji za wydawane korzystającemu z drogi publicznej urządzenie, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 - stosuje się przepisy wydane na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. Art. 22. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13hb ust. 1n, art. 13l ust. 2 i art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 13 hb ust. 1n, art. 13l ust. 2 i art. 40a ust. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i mogą być zmieniane w tym okresie na podstawie art. 13hb ust. 1n, art. 13l ust. 2 i art. 40a ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. Art. 23. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2020 r. ” ; 3) art. 15 ustawy z dnia 19 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o Funduszu Dróg Samorządowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2338), który stanowi: „ Art. 15. Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. ” ; 4) odnośnika nr 1 oraz art. 8, art. 18-20 i art. 22 ustawy z dnia 18 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 54), które stanowią: „ 1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji uzupełnia wdrożenie dyrektywy Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. ustanawiającej dla niektórych pojazdów drogowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w ruchu międzynarodowym (Dz. Urz. WE L 235 z 17.09.1996, str. 59, Dz. Urz. WE L 67 z 09.03.2002, str. 47 oraz Dz. Urz. UE L 115 z 06.05.2015, str. 1) w zakresie przepisu art. 3 ust. 1 i art. 7 w związku z pkt 3.1 i 3.4 załącznika I, w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 21 marca 2019 r. w sprawie C-127/17 Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej - zbiór orzeczeń EU:C:2019:236. ” „ Art. 8. W przypadku stwierdzenia braku zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego, w odniesieniu do którego nie wszczęto postępowania w sprawie nałożenia kary za brak zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z wyjątkiem art. 140ab ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 3, który stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. ” „ Art. 18. 1. W sprawie zakończonej decyzją ostateczną dotyczącą: 1) zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego albo 2) nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdu nienormatywnego bez zezwolenia, o którym mowa w pkt 1, lub niezgodnie z warunkami określonymi dla tego zezwolenia - w zakresie przejazdu dokonanego w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy można żądać wznowienia postępowania w związku z orzeczeniem prze