Był tu również staw, lipowa aleja oraz duża liczba ozdobnych i pachnących krzewów i kwiatów.
W latach osiemdziesiątych XX wieku, po eksmisji żyjących tu mieszkańców, dwór popadł w ostateczną ruinę, jego dach został zerwany. Zachowała się tylko część uszkodzonej południowej ściany elewacji z frontonem, w której widoczne są fragmenty historycznego wystroju.
Majątek Mitruny został opisany w 3. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy
Kategoria:Miejscowości w rejonie poniewieskim