Płaskogonka czarna, sroka wachlarzowata (Crypsirina temia) – gatunek średniego, osiadłego ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae), jeden z najmniejszych przedstawicieli tej rodziny. Zamieszkuje południowo-wschodnią Azję. Jako pierwszy opisał go francuski zoolog François Marie Daudin w 1800 roku. Nie wyróżnia się podgatunków.

Charakterystyka Ciało płaskogonki czarnej osiąga długość ok. 31–33 cm razem z ogonem oraz masę 114–145 g. Sam ogon mierzy między 17,5 a 20 cm, wymiar skrzydeł to ok. 11–11,6 cm, dzioba 2,3 cm, zaś nogi mają długość ok. 2,8 cm. Dziób tego ptaka jest mocny i zakrzywiony, o czarnej barwie (podobnie jak nogi). Skrzydła stosunkowo krótkie i szerokie, ogon bardzo długi i podzielony na kilka poziomów ze środkową parą piór stopniowo rozszerzającą się ku łopatkowatej końcówce. Pióra pokrywające głowę są gęste i kruczoczarne. Pozostała część upierzenia ma odcień czarnozielony z delikatnym brązowym połyskiem. Ogon i sterówki są ciemniejsze i mniej błyszczące niż reszta ciała. W przeciwieństwie do większości gatunków z rzędu wróblowych, płaskogonka czarna ma 10, nie 12 sterówek. Tęczówki oczu płaskogonki czarnej mają barwę niebieską, między turkusem a błękitem.