Alfred Wróblewski (ur. 2 czerwca 1861 w Józefinie, zm. 1943 w Rzymie) – polski duchowny rzymskokatolicki, protonotariusz apostolski (infułat), pisarz i poeta, kompozytor pieśni, w latach 1877–1908 w zakonie jezuitów.
Życiorys Urodził się 2 czerwca 1861 w Józefinie k. Kobrynia, w 1877 wstąpił do zakonu jezuitów. W latach 1886–1889 wykładał język polski i język francuski w Zakładzie Naukowo-Wychowawczym Ojców Jezuitów w Chyrowie. 26 czerwca 1892 przyjął święcenia kapłańskie. W latach 1894–1908 pracował z przerwami (w latach 1896–1897 i 1900–1901 pracował w Krakowie, w latach 1901–1902 był misjonarzem ludowym w Nowym Sączu) we Lwowie, gdzie był kaznodzieją i moderatorem Sodalicji Mariańskiej, a także jednym z redaktorów kierowanego do robotników pisma „Jedność”. Z uwagi na stan zdrowia czasowo zaprzestał działalności publicznej i za radą lekarzy wjechał na południe. Jednocześnie złożył wniosek o zwolnienie ze ślubów zakonnych, a uzyskawszy tę decyzję został skierowany we wrześniu 1908 do diecezji żytomierskiej jako kapłan świecki. Od 1910 pracował w USA, w PensylwaniiLudwik Grzebień Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy, 1564-1995..