Jan Antoni Łańcucki (ur. 5 lipca 1923 w Lesku, zm. 29 sierpnia 2003 w Warszawie) – polski lekarz, profesor doktor habilitowany nauk medycznych, pułkownik Wojska Polskiego, Naczelny Dermatolog Wojska Polskiego (1966–1990).
Życiorys Absolwent Akademii Medycznej w Warszawie (1951), doktor 1961, doktor habilitowany 1965, profesor nadzwyczajny 1975, profesor zwyczajny 1985.
Sierżant w służbie ochotniczej LWP (1945–1947), pełniący obowiązki lekarza w Państwowym Przedsiębiorstwie Budowlanym Beton-Stal (1947–1951), asystent, starszy asystent i adiunkt w Klinice Dermatologicznej Akademii Medycznej w Warszawie (1951–1964), asystent, starszy asystent i adiunkt w Centralnej Przychodni Lekarskiej WP (1953–1965). Od 1964 adiunkt, a w latach 1966–1967 ordynator Oddziału Dermatologicznego 2 Centralnego Szpitala Klinicznego WAM w Warszawie. Od 1967 pracownik naukowy Centrum Kształcenia Podyplomowego Wojskowej Akademii Medycznej w Warszawie, kierownik Kliniki Dermatologicznej Centrum Kształcenia Podyplomowego Centralnego Szpitala Klinicznego WAM (1967–1990), profesor (od 1975).