Powróciwszy do kraju podczas kapituły zakonnej w lipcu 1936 został wybrany na stanowisko gwardiana klasztoru franciszkanów w Poznaniu, które sprawował do 1939.
Podczas II wojny światowej początkowo mieszkał w Warszawie, a od 1942 we Lwowie. Tam od 1943 do 1946 sprawował urząd komisarza generalnego tj. przełożonego utworzonego 11 marca 1940 Komisariatu Lwowskiego. Po wojnie był gwardianem w Gnieźnie od 1947 do 1948, następnie w klasztorze franciszkanów w Krakowie od 1950 do 1953, w klasztorze w Głogówku od 1965 do 1968. W 1975 zamieszkał w Radomsku. W tym mieście zmarł 6 czerwca 1988 w wieku 98 lat.
W latach 50. XX wieku wyznał, iż w połowie sierpnia 1941 we Lwowie, gdy już dowiedział się o zatrzymaniu przez Niemców o. Maksymiliana Kolbego, doznał jego objawienia który miał do niego przemówić słowami „Zbliżam się do Boga”. Po latach o. Korneli przyznał, że za życia o. Maksymiliana widział w nim świętego, mimo że przed 1939 rokiem nikt (także współbracia zakonni) nie spodziewał się, że może zostać świętym.
Przypisy