Stonington Island – skalista wyspa antarktyczna na Morzu Bellingshausena, na której funkcjonowały dwie stacje polarne – amerykańska East Base (1940–1941, 1947–1949) i brytyjska Base E (1946–1950, 1958–1959, 1960–1975), uznane za pomniki historyczne na mocy Układu Antarktycznego.

Nazwa Wyspa została nazwana na cześć amerykańskiego miasta Stonington w Connecticut, macierzystego portu slupa Hero, z którego kapitan Nathaniel Palmer (1799–1877) zobaczył kontynent Antarktydy w 1820 roku.

Położenie Stonington Island leży 1,5 km na północny wschód od Neny Island we wschodniej części Zatoki Małgorzaty przy zachodnim wybrzeżu Ziemi Grahama. Wyspa ma ok. 750 m długości i 250 m szerokości. Wcześniej połączana lodem ze stałym lądem, a po stopieniu lodowca bez połączenia.

Flora i fauna W lutym 2007 stwierdzono na wyspie obecność kormorana niebieskookiego i odnotowano 135 piskląt. Na tej podstawie BirdLife International uznaje tu obszar 500 ha jako ostoję ptaków IBA (ANT099: Stonington Island).