mały|Grób Leszka Lewandowicza na cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie Leszek Lewandowicz (ur. 1 grudnia 1919, zm. 31 sierpnia 2000) – polski oficer, archiwista, pułkownik ludowego Wojska Polskiego, wieloletni szef Centralnego Archiwum Wojskowego (1955-1975).
Życiorys Przed wojną i w okresie wojny był urzędnikiem. W kwietniu 1945 wstąpił w szeregi ludowego Wojska Polskiego. Również w 1945 ukończył Centralną Szkołę Oficerów Polityczno-Wychowawczych. Od sierpnia 1946 pełnił nieprzerwanie służbę w Centralnym Archiwum Wojskowym, początkowo w Oliwie (1946-1947), następnie jako kierownik archiwum Głównego Zarządu Informacji WP w Wesołej (1947-1952), a później w Rembertowie. W marcu 1955 został szefem Centralnego Archiwum Wojskowego. Był laureatem nagrody Ministra Obrony Narodowej II stopnia (nagroda zespołowa za rok 1974 za Księgę poległych na polu chwały). Ponadto był autorem artykułów z dziedziny archiwistyki wojskowej zamieszczanych na łamach periodyków, m.in. Wojskowego Przeglądu Historycznego.
30 sierpnia 1975 zakończył zawodową służbę wojskową i przeszedł w stan spoczynku, pożegnany wobec całego stanu osobowego CAW przez zastępcę szefa Sztabu Generalnego WP gen. bryg. Tadeusza Bełczewskiego.
Został pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym na Wólce Węglowej w Warszawie.