Od 1 października 1933 referendarzem Wydziale Osobowym, a od 1 grudnia 1933 referendarzem w Wydziale Polaków Zagranicą (E.II) w Departamencie Konsularnym MSZ, a od 1 stycznia 1935 radcą tego wydziału. Od 1 czerwca 1935 był radcą poselstwa RP w Sofii i kierownikiem wydziału konsularnego.
Po wybuchu II wojny światowej i ewakuowaniu tej placówki z Bułgarii do Palestyny pozostawał na swoich stanowiskach do 30 listopada 1940. Następnie od 1 grudnia 1940 do 1 marca 1943 był konsulem generalnym RP w Jerozolimie, a od 1 marca do 1 listopada 1943 konsulem generalnym RP w Bejrucie. Od 1 września 1943 do 1 listopada 1944 był chargé d’affaires z siedzibą w Kairze poselstwa RP w Addis Abebie (Etiopia). Od 1 listopada 1944 do 31 sierpnia 1945 był konsulem generalnym i ministrem pełnomocnym w Stambule. Od 1 września 1945 do 30 lipca 1946 działał jako kierownik Komisji Likwidacyjnej spraw uchodźczych w Turcji, a od 1 września 1948 do 30 kwietnia 1951 jako zastępca delegata Międzynarodowej Organizacji Uchodźców na Turcję. Do 1957 reprezentował rząd polski na uchodźstwie na obszarze Bliskiego Wschodu.