Wśród dwunastu pokoi były m.in.: sień, salon, saloniki, pokoje gościnne, pokój paradny, dwie sypialnie i biblioteka oraz wielka sala jadalna o powierzchni 60 m² i wysokości 4 m, bogato dekorowana i umeblowana.

Przed dworem rozciągał się wielki kolisty gazon obsadzony trawnikiem i dekoracyjnymi roślinami, przecięty w pół przez ścieżkę prowadzącą wprost do wejścia. Po obu stronach domu rosły kasztany, nieco dalej grupa świerków srebrzystych. Po lewej stronie dworu stał, nieistniejący już w XIX wieku lamus, pochodzący z tej samej epoki co dom mieszkalny. Za domem rozciągał się sad owocowy, zamknięty niegdyś kwadratem alei lipowych. Dalej, po lewej stronie ogrodu wznosiły się zabudowania gospodarcze.

W 1940 roku majątek został skonfiskowany przez władze radzieckie. Urządzono tu mieszkania pracowników kołchozu. Większe pokoje podzielono na mniejsze, w niektórych z nich trzymano trzodę chlewną. W 1980 roku budynek przekazano Litewskiemu Muzeum Ludowemu. Ze względu na jego stan został w 1987 roku rozebrany, a w 2010 roku odtworzony w nieco innym miejscu.

Majątek Orwistów został opisany w 3. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.

Przypisy

Kategoria:Miejscowości w rejonie kiejdańskim