W Berkeley poznała zalety współpracy w dużych grupach badaczy pracujących nad wspólnym tematem, a także wiedzę o gromadzeniu funduszy na badania naukowe ze źródeł publicznych i prywatnych. W latach 1938–1939 doprowadziła do budowy generatora Van de Graaffa o wysokości 8 stóp (2,5 metra) i organizowała grupę badawczą, w skład której wchodzili Douglas Ewing, Nora Mohler i James Koehler, a która miała zajmować się badaniami z użyciem tego generatora. W następnych latach skonstruowano aparaturę badawczą do użytku przy generatorze, ale z powodu II wojny światowej część naukowców zajęła się badaniami na potrzeby wojska i projekt zatrzymano. Sama Anslow została powołana jako specjalny konsultant przy Alanie Watermanie (jej dawnym profesorze fizyki), szefie Office of Field Service w Office of Scientific Research and Development. Kierowała tam sekcją zajmującą się przekazywaniem informacji naukowych i technicznych specjalistom z całego świata.