W 1939 roku był zastępcą komisarza Skarbu w oblężonej Warszawie. Podczas okupacji rozwiązał wszystkie swoje przedsiębiorstwa. Objął wykłady w tzw. Miejskiej Szkole Handlowej prof. Edwarda Lipińskiego. Wykładał analizę i obserwację rynku oraz reklamę i propagandę handlu. Pracował wówczas nad książkami „Historia reklamy” oraz „Analiza i obserwacja rynku” – obie prace spłonęły podczas powstania warszawskiego. Był poszukiwany przez gestapo, za przedwojenne kontakty z ZSRR, zmuszony był się ukrywać.

W 1945 roku działał w Komisji do Opracowania Programów Dokształcających. W kwietniu 1945 roku objął w Gdańsku stanowisko wicewojewody. Zaangażował się w prace organizacyjne na Politechnice Gdańskiej. Został kierownikiem Katedry Ekonomii na Wydziale Mechanicznym. Wykładał również na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku – ekonomię polityczną i nauki społeczne. Zorganizował na Wybrzeżu Radę Kultury i Sztuki, której był pierwszym przewodniczącym oraz Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Był prezesem Ligi do Walki z Rasizmem. Był delegatem Polski do Międzynarodowego Biura Pracy, wybranym na konferencji w Montrealu na przewodniczącego Komisji Stosowania Konwencji Pracy. W okresie 1 września 1945 – 30 września 1952 był zatrudniony na Politechnice Gdańskiej na etacie zastępcy profesora.