W latach 1974–1978 był oddelegowany do Zjednoczonego Dowództwa Państw-Stron Układu Warszawskiego w Moskwie, gdzie pracował jako oficer kierunkowy. Następnie był zastępcą szefa Wojsk Lotniczych (1978–1984) oraz szefem Wojsk Lotniczych Dowództwa Wojsk Obrony Powietrznej Kraju w Warszawie.
Pilot wojskowy I klasy. Wykonywał loty na 11 typach samolotów spędzając w powietrzu 2951 godzin.
Na emeryturę przeszedł w sierpniu 1989, pożegnany oficjalnie przez dowódcę Wojsk Obrony Powietrznej Kraju gen. broni Longina Łozowickiego w obecności członków Rady Wojskowej tych wojsk.
Zmarł w Bydgoszczy, pochowany na cmentarzu komunalnym przy ul. Wiślanej (sektor II-A-A-7).
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1983) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1967) Złoty Krzyż Zasługi (1962) Medal 30-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Tytuł honorowy Zasłużony Pilot Wojskowy PRL Złota odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1979) Medal „Za umacnianie braterstwa broni” (ZSRR)
Przypisy
Bibliografia