Jerzy Wójcik (ur. 14 maja 1927 w Skierniewicach, zm. 20 października 1999 we Wrocławiu) – pułkownik pilot Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, oficer dyplomowany Lotnictwa Operacyjnego, dowódca 7 Brygady Lotnictwa Bombowego (1964-1973).
Życiorys W latach 1934–1940 uczył się w szkole powszechnej w Warszawie. Po wojnie uczył się w liceum ogólnokształcącym w Skierniewicach. Po zdaniu egzaminów maturalnych 1 października 1948 roku podjął naukę w Oficerskiej Szkole Lotniczej w Dęblinie. Przeszedł program szkolenia dla pilotów samolotów bombowych. Szkołę ukończył we wrześniu 1950 roku i został promowany do stopnia chorążego. Następnie rozpoczął wieloletnią służbę w 7 Pułku Lotnictwa Bombowego w Poznaniu, gdzie był kolejno pilotem, starszym pilotem, dowódcą klucza lotniczego (1951-1953), pomocnikiem dowódcy eskadry lotniczej do spraw pilotażu (1953-1954), dowódcą eskadry (luty-czerwiec 1954), pomocnikiem dowódcy pułku do spraw pilotażu (czerwiec-sierpień 1954) i dowódcą 7 Pułku Lotnictwa Bombowego (1954-1959). Pułk ten wchodził w skład 15 Dywizji Lotnictwa Bombowego.