Zdzisław Szczucki (ur. 23 stycznia 1926 w Stanisławowie, zm. 20 czerwca 1970 w Warszawie) – pułkownik pilot Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, oficer Lotnictwa Operacyjnego, zastępca dowódcy do spraw liniowych 7 Brygady Lotnictwa Bombowego (1965-1970).
Życiorys W 1932 rozpoczął naukę w szkole podstawowej, a po jej ukończeniu podjął dalszą naukę w gimnazjum. Po wybuchu II wojny światowej i wkroczeniu do Stanisławowa okupacyjnych wojsk Armii Czerwonej kontynuował naukę w tzw. dziesięciolatce, którą ukończył w czerwcu 1944 roku. Następnie pracował w charakterze robotnika w fabryce mebli. 28 lipca 1944 do Stanisławowa po raz kolejny wkroczyła Armia Czerwona. 26 sierpnia Szczucki wstąpił ochotniczo do ludowego Wojska Polskiego. Po przeszkoleniu unitarnym został skierowany na kurs specjalistyczny do 2 Samodzielnego Pułku Samochodowego. Po ukończeniu kursu odkomenderowany do pułku pancernego w Modlinie, gdzie awansował do stopnia sierżanta. Koniec wojny spowodował, że pułk nie był wysłany na front, lecz skierowany do miejsca dyslokacji w Chełmna. W 1948 na własną prośbę skierowany do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie. Ukończył kurs pilotażu w grupie pilotów bombowych z czwartą lokatą, otrzymując stopień podporucznika i nagrodę Ministra Obrony Narodowej.