Pacyfikacja wsi Zawady i Laskowiec – mord na ludności cywilnej, połączony z grabieżą i niszczeniem mienia, dokonany przez okupantów niemieckich 13 lipca 1943 roku we wsiach Zawady i Laskowiec w okręgu białostockim.

Obie wsie zostały spacyfikowane w odwecie za akcje zbrojne oddziału Uderzeniowe Bataliony Kadrowe. Funkcjonariusze SS i niemieckiej żandarmerii zamordowali 28 mieszkańców Zawad i 30 mieszkańców Laskowca, w tym kobiety i dzieci. Większość ofiar rozstrzelano w zbiorowej egzekucji na tzw. Łysej Górze nieopodal Zawad. Należące do nich gospodarstwa obrabowano i zniszczono.

Geneza Zawady są siedzibą gminy o tej samej nazwie. Leżą w odległości około 35 kilometrów na zachód od Białegostoku i około 18 kilometrów od stacji kolejowej Czarnowo Undy. W 1943 roku liczyły 126 gospodarstw i około 500 mieszkańców.

Pod koniec 1942 roku na terenach okręgu białostockiego zainicjowały działalność zbrojną Uderzeniowe Bataliony Kadrowe. 21 czerwca 1943 roku oddział UBK, którym dowodził Tadeusz Jagodziński ps. „Pawłowski”, rozbił posterunki niemieckiej żandarmerii w Kobylinie i Zawadach. Kolejną jego akcją było rozbrojenie kolumny samochodowej na szosie pod Rzędzianami. Działania UBK sprowokowały Niemców do przeprowadzenia szeroko zakrojonej akcji represyjnej.