Sejsmika refrakcyjna – zespół sejsmicznych metod geofizycznych wykorzystujących pomiar czasu przyjścia fali refragowanej od granic ośrodka geologicznego. Jest szeroko stosowana w sejsmologii, geofizyce inżynierskiej, geologii inżynierskiej i hydrogeologii do nieinwazyjnego rozpoznania ośrodka geologicznego.
Prawo Snelliusa i krytyczna refrakcja Fala padająca na granicę ośrodków o różnej prędkości ulega załamaniu i odbiciu. Kąt pod którym nastąpi załamanie jest opisany przez prawo załamania. Mówi ono, że stosunek sinusa kąta padania do sinusa kąta załamania jest równy stosunkowi prędkości w pierwszym ośrodku do prędkości w drugim ośrodku co wyraża się wzorem: . Przekształcimy ten wzór do postaci: Jeśli prędkość fali w ośrodku pierwszym jest mniejsza niż w drugim to będzie istniał taki kąt dla którego Fala nie ulegnie wtedy załamaniu, ale będzie propagować po granicy ośrodków, co w geofizyce nazywa się zjawiskiem krytycznej refrakcji, a samą falę falą refrakcyjną. Zgodnie z zasadą Huygensa, mówiącą, że każdy punkt ośrodka do którego dociera czoło fali można uznać za nowe źródło fali, część energii propaguje z powrotem w kierunku powierzchni, na której ustawione są odbiorniki.