Charles Antoine Louis Alexis Morand (ur. 4 czerwca 1771 w Pontarlier, zm. 2 września 1835 w ParyżuPaul Bauer, str. 569) – hrabia cesarstwa francuskiego, generał z czasów rewolucji francuskiej i wojen napoleońskich. Walczył w wielu najważniejszych bitwach swoich czasów, m.in. w bitwach pod Austerlitz, Borodino i Waterloo.
Wczesna kariera i wojny we Francji czasów rewolucji Z początku chciał być prawnikiem i zdobył swoje prawa do praktyki w 1791 roku, ale rok później dołączył do 7 pułku ochotników jako kapitan. 5 września 1792 roku został mianowany podpułkownikiem w armii Renu i walczył w wielu bitwach, m.in. w bitwie pod Hondschoote i Wattignies.
Później walczył w Niderlandach w części armii Sambry i Mozy generała Jourdana i odniósł ciężką ranę w udo w bitwie pod Sprimont.
Po wyjściu ze szpitala dołączył do Jana Bernadotte i jego 10 dywizji, z którą brał udział w bitwie pod Ourthe (18 września 1794), Aldenhoven (2 października 1794), oblężeniu Kreuznach (1 grudnia 1795), bitwie pod Königstein (26 lipiec 1796) oraz bitwie pod Teining (22 sierpnia 1796). Służąc dalej pod Bernadottem, Morand dołączył do armii Włoch (francuskiej) w styczniu 1797 roku, która wyruszała pod wodzą Napoleona na podbój Egiptu.