Biologia i ekologia Rośnie na kamieniach i skałach w strefie rozprysku wody, na klifach, brzegach i w korytach potoków i niewielkich rzek. Preferuje siedliska ubogie, oligotroficzne i mezotroficzne. Wykazuje średni zakres tolerancji ekologicznej względem trofii. Znajduje zastosowanie w metodach bioindykacji wód jako wskaźnik oligotrofii m.in. w polskim indeksie MIR.
Systematyka i nazewnictwo Nazwa naukowa rodzaju Dichodontium pochodzi od greckich słów dicha – na pół, oraz odontos – ząb, w nawiązaniu do częściowo podzielonych ząbków perystomu u przedstawicieli tego rodzaju.
Gatunek należy do rodzaju dwurożek Dichodontium Schimp.
Synonimy: Barbula tamakii Broth., Bryum flavescens Dicks. ex With., Bryum pellucidum Jolycl., Dichodontium flavescens (Dicks. ex With.) Lindb., Dichodontium pellucidum var. americanum Lesq., Dichodontium pellucidum var. fagimontanum (Brid.) Schimp., Dichodontium pellucidum var. flavescens (Dicks. ex With.) Moore, Dichodontium pellucidum var. pellucidum, Dichodontium subflavescens Kindb., Dichodontium verrucosum Cardot, Dicranum aquaticum Ehrh. ex P. Beauv., Dicranum pellucidum Hedw., Didymodon theriotii Corb., Leptodontium sikokianum Sakurai, Leptodontium subalpinum (De Not.) Lindb., Mnium pellucens J.F. Gmel. ex With., Tortula flavescens (Dicks. ex With.) P. Beauv., Trichostomum subalpinum De Not., Triquetrella nipponensis Sakurai.
Przypisy
Kategoria:Widłozębowce