Po ukończeniu studiów Dedeić nie był jeszcze duchownym. 11 listopada 1969 roku Święty Synod Serbskiego Kościoła Prawosławnego mianował go zastępcą nauczyciela w szkole monastycznej działającej przy monasterze Ostrog. Według oficjalnej biografii CPC nominację wydano pod numerem 4824, a podpisał ją patriarcha German. Zatrudnienie zakończyło się decyzją Synodu z 6 października 1970 roku.
Następnie wyjechał do Rzymu. W 1973 roku ukończył studia podyplomowe w Papieskim Instytucie Wschodnim. Później odbywał dalsze studia w Moskiewskiej Akademii Duchownej św. Sergiusza w Zagorsku, jednak nie ukończył tam doktoratu.
Praca archiwalna i naukowa
W latach 70. i 80. prowadził prace archiwalne związane przede wszystkim z historią Czarnogóry i Bałkanów. Według oficjalnej biografii CPC w 1975 roku otrzymał możliwość pracy w Państwowym Archiwum ZSRR, a następnie korzystał ze zbiorów Biblioteki Sałtykowa-Szczedrina w Leningradzie. W 1976 roku, z rekomendacji akademika Vasy Čubrilovicia, prowadził kwerendę w archiwach w Trieście dotyczącą dokumentów z XVI-XVIII wieku.