Studio – czasopismo poświęcone rynkowi fonograficznemu muzyki poważnej, wychodzące w latach 1992–1999. Założycielem i redaktorem naczelnym był Mieczysław Kominek, muzykolog, reżyser dźwięku i dziennikarz Programu II Polskiego Radia (w tamtym okresie pełniący funkcję kierownika Redakcji Aktualności Kulturalnych).
„Studio” ukazywało się ze zmienną regularnością, początkowo jako dwumiesięcznik, a od 1996 roku jako miesięcznik. Pierwszym wydawcą była Tesa Telekomunikacja, od nr 2 – Niezależny Instytut Wydawniczy NIW, od nr 6 (sierpień 1993) – Prószyński i S-ka, a od nr 24 (6/1995) – Studio Classic. Ostatni, 65. numer ukazał się w maju 1999 roku.
Zgodnie z podtytułem „magazyn płytowy” (od 1996 roku „magazyn płytowy i radiowy”), pismo zamieszczało artykuły na temat nagrań i wykonań muzyki klasycznej, recenzje płyt, wywiady, sylwetki kompozytorów i wykonawców, dyskografie, a także program radiowej „Dwójki”. Od grudnia 1998 do każdego numeru dołączano płytę CD z tematycznymi kompilacjami nagrań pochodzących z archiwum dźwiękowego Polskiego Radia, na przykład „Karnawał i walc” czy „Śmierć i zmartwychwstanie”.