Eugeniusz Adamczak (ur. 30 grudnia 1925 w Ostrowie Wielkopolskim, zm. 4 grudnia 1992) – polski oficer Wojsk Łączności, pułkownik ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Do roku 1939 ukończył szkołę powszechną i pierwszą klasę gimnazjum. W okresie okupacji najpierw pracował w rolnictwie (wieś Sobótka), później jako robotnik i tokarz w Warsztatach Wagonowych. Po zakończeniu wojny dalej pracował w Warsztatach Naprawczych Taboru Kolejowego w Ostrowie Wielkopolskim kończąc jednocześnie szkołę średnią. 21 sierpnia 1946 roku został powołany do służby wojskowej w ludowym Wojsku Polskim i skierowany do Szkoły Podoficerskiej Radiospecjalistów w Sieradzu. W 1947 roku na własną prośbę został skierowany do Oficerskiej Szkoły Łączności w Sieradzu. Po jej ukończeniu, w stopniu podporucznika pełnił w niej zawodową służbę wojskową kolejno jako dowódca plutonu i dowódca kompanii podchorążych oraz wykładowca taktyki łączności. We wrześniu 1956 roku został przeniesiony do 5 Pułku Łączności w Warszawie, gdzie był najpierw pomocnikiem szefa sztabu, a następnie szefem sztabu pułku. Po przenosinach pułku do Wałcza w 1965 roku dalej pełni obowiązki szefa sztabu. W 1969 roku został skierowany na studia do Wojskowej Akademii Łączności im. marszałka Związku Radzieckiego S.M. Budionnego w Leningradzie.