Wiktor Iwoń (ur. 5 września 1925 w miejscowości Terepol w powiecie rówieńskim, zm. 20 czerwca 2013 w Warszawie) – pułkownik pilot Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, dowódca 11 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego (1957-1963) oraz 4 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego (1965-1972).

Życiorys Przed wojną ukończył siedmioklasową szkołę powszechną w Równem, a następnie jeszcze dwie klasy szkoły średniej. W lutym 1944 roku powołany do służby w ludowym Wojsku Polskim. Służył w 1 zapasowym pułku piechoty. W czerwcu 1944 został skierowany na szkolenie pilotażowe do 10 Wojskowej Szkoły Lotniczej Wyszkolenia Podstawowego w Soroczyńsku. Od grudnia 1944 kontynuował szkolenie lotnicze w Kaczyńskiej Wyższej Wojskowej Szkole Lotniczej dla Pilotów w Krasnym Kucie. Po ukończeniu szkoły powrócił do Polski w czerwcu 1946 i został skierowany do 1 pułku lotnictwa myśliwskiego. W lipcu 1946 promowany do stopnia chorążego. W lutym 1948, podczas służby w 1 pułku lotnictwa myśliwskiego został starszym pilotem, a w lutym 1949 dowódcą klucza lotniczego. W sierpniu 1951 objął stanowisko dowódcy eskadry w 13 pułku lotnictwa myśliwskiego w Warszawie. Od sierpnia 1952 był dowódcą eskadry, a od grudnia 1952 do listopada 1953 był dowódcą 28 pułku lotnictwa myśliwskiego w Słupsku.