Alfred Storch (ur. 4 kwietnia 1888 w Hamburgu, zm. 2 lutego 1962 w Münsingen) – niemiecki lekarz psychiatra.
Życiorys Syn lekarza Jonasa Alexandra Storcha i Fanny z domu Philipp. Uczęszczał do gimnazjum (Gelehrtenschule Johanneum) w Hamburgu. Studiował medycynę na Uniwersytecie w Monachium, Fryburgu, Bonn i Heidelbergu. Tytuł doktora medycyny uzyskał 13 grudnia 1912 na podstawie rozprawy Aussageversuche als Beitrag zur Psychologie manischer und depressiver Zustände, przygotowanej pod kierunkiem Franza Nissla. W Heidelbergu był współpracownikiem Karla Jaspersa i Arthura Kronfelda. Od 1919 był asystentem w klinice psychiatrycznej Uniwersytetu w Tybindze. W 1927 przeniósł się do kliniki Roberta Sommera w Gießen, następnego roku habilitował się.
Z powodu żydowskiego pochodzenia pozbawiony posady w 1933 roku, emigrował do Szwajcarii i pracował u Maxa Müllera od 1934 do 1954 w kantonalnym zakładzie psychiatrycznym w Münsingen. W 1950 habilitował się w Bonn na podstawie rozprawy dotyczącej zagadnień psychiatrii i filozofii. W 1958 został profesorem tytularnym Uniwersytetu w Gießen.