Nikita Iwanowicz Iwanow (ros. Никита Иванович Иванов, ur. w kwietniu 1900 we wsi Alipino-Stiepanowo w guberni pskowskiej, zm. 21 stycznia 1940) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, major bezpieczeństwa państwowego.
Życiorys Urodził się w średniozamożnej rodzinie chłopskiej. W 1912 skończył szkołę w Nikitino, później pracował w gospodarstwie ojca, następnie w zakładzie ceglarsko-dachówkowym oraz w fabryce w Piotrogrodzie. W czerwcu 1917 został referentem rejonowej milicji, w 1918 pracował jako sekretarz w dziale paliwowym gubernialnego komitetu wykonawczego w Pskowie i pomocnik szefa powiatowej milicji, w kwietniu 1919 został członkiem RKP(b). W kwietniu 1919 został funkcjonariuszem Czeki, pracował jako pełnomocnik w Wydziale Specjalnym 20 i 24 Dywizji Piechoty 1 Armii na Froncie Wschodnim wojny domowej, od maja 1920 do października 1922 był pomocnikiem szefa Wydziału Specjalnego Czeki Fergańskiej Armijnej Grupy Wojsk, następnie do czerwca 1923 pomocnikiem szefa obwodowego oddziału GPU w Kabardo-Bałkarii.