Brał udział w bitwie pod Kurskiem, operacji biełgorodzko-charkowskiej, bitwie o Dniepr, operacji kijowskiej, korsuń-szewczenkowskiej, lwowsko-sandomierskiej i jassko-kiszyniowskiej, zajęciu Rumunii i Bułgarii, operacji belgradzkiej i zajęciu Jugosławii. Wykonał 162 loty bojowe samolotem szturmowym Ił-2, wykonując naloty na siłę żywą i technikę wroga. Po wojnie służył w Karpackim Okręgu Wojskowym m.in. jako zastępca dowódcy eskadry, w 1951 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną w Monino, później pracował jako wykładowca w szkołach lotnictwa wojskowego, 1968 otrzymał stopień generała majora lotnictwa, 1969-1987 kierował zarządem w 30 Centralnym Naukowo-Badawczym Instytucie Techniki Lotniczej i Kosmicznej Ministerstwa Obrony ZSRR, następnie zakończył służbę. Był kandydatem nauk wojskowych i adiunktem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wiktor Artamonow · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.