Rekonstrukcjonizm i gnoza Począwszy od roku 2000. wśród praktykujących rodzimowierstwo germańskie obserwowany jest zwrot ku zgodności historycznej. Współcześni rodzimowiercy, będąc pod wpływem takich autorów, jak Bil Linzie, Swain Wodening czy prace Garman Lorda (teodyzm), przyjmują bardziej rekonstrukcjonistyczne podejście w rozwijaniu swojej religijności. Rekonstrukcjonizm zakłada opieranie się przede wszystkim na tekstach źródłowych, znaleziskach archeologicznych i wtórnych źródłach akademickich w celu możliwie wiernego przyjęcia światopoglądu i praktyk germańskich paleo-pogan. Osoby, które nie przywiązują tak dużej wagi do źródeł akademickich mogą przyjmować swoje własne poglądy, wierzenia i doświadczenia – w tym bóstwa i obyczaje – w ramach osobistej ścieżki rozwoju duchowego. Jest to określane jako „niezweryfikowana gnoza osobista” (ang. Unverified Personal Gnosis, UPG). Akceptacja wobec takiej gnozy może być źródłem rozdźwięku pomiędzy wyznawcami.