Józef Puacz (ur. 27 listopada 1863 w Staropolu Częstochowskim, zm. 21 października 1927 w Piotrkowie Trybunalskim) – polski malarz-portrecista
Życiorys Po ukończeniu gimnazjum w Lublinie studiował malarstwo w latach 1884–1889 na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Feliksa Szynalewskiego i Jana Matejki.
Następnie studiował od 21 października 1889 na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium pod kierunkiem Nikolausa Gysisa i Alexandra Wagnera.
Debiutował w 1890 w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie pejzażem „Znad Przemszy”. W 1891 wystawiał tam cztery dalsze obrazy.
Po powrocie z Monachium w 1892 zamieszkał w Warszawie, gdzie od 1895 korzystał z pracowni malarskiej przy ul. Foksal. Wystawiał swoje obrazy w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie oraz w salonie malarstwa Aleksandra Krywulta, a w 1908 na wystawie indywidualnej w Salonie Sztuki Stefana Leopolda Kulikowskiego.
Był związany ze środowiskiem warszawskiej inteligencji liberalnej, przyjaźnił się z działaczem niepodległościowym i dyplomatą, adwokatem Stanisławem Patkiem.