Po 13 dniach od tragedii ciała zostały zwrócone rodzinom i pochowane podczas masowego pogrzebu.
Informacja Dzień po meczu w gazecie „Wieczerniaja Moskwa” ukazała się kilkuzdaniowa notatka, w której poinformowano społeczeństwo o nieszczęśliwym zdarzeniu wśród kibiców związanym z trudnościami podczas opuszczaniu stadionu. Liczby ofiar nie podano; następny tekst ukazał się w gazecie „Sowietskij sport” w kwietniu 1989, a więc w okresie pierestrojki i głasnosti, w którym liczbę zabitych oceniono na 340.
Skutki Czterem osobom postawiono zarzut zaniedbania: trzem członkom zarządu stadionu i jednemu milicjantowi, zabezpieczającemu trybunę. Przed sądem stanęli dwaj zarządcy, pozostali oskarżeni nie mogli wziąć udziału w procesie ze względów zdrowotnych. Oskarżeni skorzystali z dobrodziejstw amnestii. Proces nie odpowiedział na wiele wątpliwości dotyczących tragedii.
Upamiętnienie Na stadionie na Łużnikach od 1992 istnieje pomnik upamiętniający zdarzenie. Jest to płaskorzeźba kobiecej twarzy na tle stadionu z zarwaną trybuną. Piłkarze HFC Haarlem wpłacili 3500 funtów na utrzymanie pomnika.
Przypisy
Kategoria:1982 w piłce nożnej Kategoria:1982 w ZSRR Kategoria:Katastrofy w 1982 Kategoria:Katastrofy w Rosji Kategoria:Katastrofy w Związku Radzieckim Łużniki