Brule odciąga Kulla od strażników i wtedy atakuje króla. Władca Valusii zabija go: jego strażnik zmienia się w stworzenie z głową węża. W tym samym momencie do pomieszczenia wchodzi prawdziwy Brule. Zapytany, jak można odróżnić człowieka od kapłana wężowego boga odpowiada, że bransoleta, którą posiada może być noszona tylko przez ludzi. Ponadto tylko człowiek wypowiedzieć może słowa Ka nama kaa lajerama. Ich znaczenie jest zapomniane, jednak samo ich brzmienie zachowało się. Niegdyś były zawołaniem ludzi walczących z istotami ze Starszego Wszechświata. Brule zaczyna opowiadać Kullowi historię Valusii. Podobno od wieków wężoludzie zabijali prawdziwych władców, zajmując ich miejsce, tak jak to dziś miałoby stać się z Kullem.
Dalej wędrując korytarzami Kull i Brule trafiają na ducha Eallala, króla Valusii sprzed tysięcy lat. Podobno został zamordowany w Pokoju Przeklętym. Jego mordercami byli wężoludzie, przez co jego dusza po śmiercu musiała być im posłuszna. Mężczyźni obiecują sobie, że jeśli jeden z nich zostanie śmiertelnie raniony, drugi go dobije, tak aby nie stać się niewolnikami potworów.