Huxley i Solomon przedstawili pozostałym członkom zespołu twórczość takich artystów jak The Doors, Vanilla Fudge i Jimi Hendrix i tym samym nadali grupie nowe brzmienie, porzucając muzykę pop na rzecz psychodelicznego rocka, którego do tej pory w Izraelu nie grał żaden zespół. Pomimo braku innych rockowych grup i początkowego braku odbiorców, grupa zaczęła zyskiwać na popularności i gromadzić na koncertach wielu słuchaczy.
W tym okresie zespół nawiązał współpracę z Arikiem Einsteinem, który zaprosił Churchills do pracy nad albumem Poozy (1969 r.), stanowiącym pierwszy rockowy album nagrany w języku hebrajskim. Ta współpraca zwróciła uwagę francuskiego reżysera Jacques’a Katmora, który zlecił zespołowi stworzenie ścieżki dźwiękowej do filmu A Woman’s Case (hebr. „Mikreh Isha”).
W następnych tygodniach zespół odbył tourneé po Skandynawii jako support dla Deep Purple, a po powrocie do Izraela pod koniec 1968 r. nagrał album Churchill’s i zapowiadający go singiel Too Much In Love To Hear/Talk To Me. Płyta została wydana w ilości 500 lub 800 egzemplarzy i w późniejszych latach stała się poszukiwanym towarem kolekcjonerskim. Za sprawą tego albumu zespół był porównywany do Led Zeppelin.