Hans von Rimscha (ur. 9 marca 1899 w Rydze, zm. 1 kwietnia 1987 w Erlangen) – niemiecki historyk.
Życiorys Pochodził z rodziny Niemców bałtyckich, która osiadła w Rydze w połowie XIX wieku. Ojciec, Robert Hermann (1864-1941), był doktorem medycyny. Matką była Marie Charlotte Kuntzendorf (1876-1946). Ukończył szkoły średnie w Rydze (Albert-Schule i gimnazjum Nikolaia von Tideboehla). W 1918 rozpoczął studia na Uniwersytecie Dorpackim (historia). Był tam członkiem stowarzyszenia studentów ryskich Fraternitas Rigensis. Wstąpił wówczas jako ochotnik do Baltische Landswehr, niemieckich oddziałów obrony terytorialnej i walczył z bolszewikami. W 1920 wrócił do nauki. Studiował historię, prawo i nauki społeczno-polityczne na uniwersytetach w Tybindze, Getyndze, Jenie i Wrocławiu. W 1924 doktoryzował się w Jenie. Habilitował się w 1927. Publikował prace z zakresu sowietologii. Odbywał podróże studyjne do: ZSRR, Turcji oraz na Bałkany. Od 1925 do 1929 nauczał w ryskim gimnazjum, a także (od 1927) wykładał jako privatdozent na ryskiej Herder-Hochschule. Działał również jako dziennikarz (polityka zagraniczna) w Rigasche Rundschau i w Riga am Sonntag (w tym drugim piśmie pod pseudonimem Germanicus). Publikował też prace z zakresu historii niemieckiej mniejszości na ŁotwieM. Piotr Michałowski, Dr Hans von Rimscha.