thumb|Drymocallis arguta thumb|Drymocallis glandulosa Drymocallis – rodzaj bylin z rodziny różowatych. Obejmuje około 25 gatunków występujących na półkuli północnej w Eurazji i w Ameryce Północnej (od północno-zachodniego Meksyku na północ), głównie w strefie klimatu umiarkowanego. W Polsce rośnie jeden gatunek tu zaliczany, wcześniej tradycyjnie włączany do rodzaju pięciornik, stąd zwany pięciornikiem skalnym Drymocallis rupestris (d. Potentilla rupestris).
Morfologia Pokrój Byliny osiągające od 5 do 100 cm wysokości, rosnące kępiasto lub tworzące rozłogi. Pędy (pojedyncze lub liczne) owłosione rzadko lub gęsto krótkimi włoskami gruczołowatymi. Liście Skrętoległe, skupione głównie w przyziemnej rozecie liściowej, liście łodygowe nieliczne, zmniejszają się ku górze. U nasady liści trwałe przylistki. Blaszka nieparzystopierzasta osiąga od 1 do 25 cm długości, składa się z 5–13 listków o kształcie jajowatym, eliptycznym do rombowatego, na brzegu pojedynczo lub podwójnie piłkowanych. Kwiaty Skupione w szczytowym, luźnym lub gęstym kwiatostanie po 2 do około 50 i więcej, z przysadkami podobnymi do liści. Kwiaty osiągają średnicę od 3 do 25 mm, przy czym te najdrobniejsze mają taki rozmiar z powodu wzniesienia płatków ku górze. Działek kielicha jest 5, przy czym wsparte są dodatkowo ościstymi 5 listkami kieliszka.