Kiedy w 1680 biskup Miguel Jerónimo de Molina odwiedził to miejsce, stwierdził dobry stan świątyni, i zanotował, że została przebudowana w tym samym roku. Raporty odwiedzających kościół biskupów D'Astiria i de Bussan, odpowiednio w latach 1673 oraz 1744, wspominają o odbywającym się corocznie 6 grudnia święcie patrona kościoła, z nieszporami i mszą śpiewaną.
Z czasem kościół zaczął być wykorzystywany jako miejsce przechowywania figur, używanych w nabożeństwach Wielkiego Tygodnia, oraz mebli kościelnych. W 2005 budynek został odrestaurowany i otwarty dla celów religijnych.
Architektura Fasada kościoła jest bardzo prosta, ale jednocześnie elegancka. Drzwi obramowane są dwoma pilastrami oraz kamiennym gzymsem. Ponad drzwiami znajduje się spore okno; cały budynek wieńczy trójkątny naczółek i mały kamienny krzyż. Są tam dwa proste rzygacze, po jednym z każdej strony. Zazwyczaj umieszczane są nad bocznymi ścianami, lecz kościół ma budynki przylegające z obu stron. Przed frontem jest niewielki plac.