Po ich zakończeniu budynek klasztorny przejął w użytkowanie Università Iuav di Venezia.
Wnętrze Kościół ma jedną nawę, posadowioną na planie zbliżonym do kwadratu. Podobny plan, choć mniejsze wymiary, ma apsyda. Wnętrze jest bogato dekorowane, z inkrustowanymi i polichromowanymi marmurami i kasetonowym sufitem, w którym znajdowały się obrazy mistrzów malarstwa weneckiego. Należały do nich: Madonna ze świętymi Jacopa Guarany i Św. Teresa w chwale na stropie kościoła, namalowany przez Nicolasa Régniera. Dwa znane obrazy, zdobiące niegdyś wnętrze kościoła, znajdują się obecnie w innych miejscach: Św. Michał ze świętymi z 1663 roku, pędzla brata zakonnego Massima da Verona, z ołtarza po prawej stronie prezbiterium, znajduje się w Muzeum Sztuki Sakralnej w Sant’Apollonia. Również z 1663 roku pochodzi obraz Św. Maria Magdalena u stóp Krzyża, namalowany przez Giovana Battistę Langettiego dla ołtarza Krucyfiksu. Po odrestaurowaniu w 1949 roku został przeniesiony do Muzeum Sztuki Weneckiej XVIII wieku. Wyposażenia kościoła dopełniały: ołtarz główny w apsydzie i cztery ołtarze boczne oraz meble kościelne, szaty liturgiczne, ambona i organy (działające jeszcze w latach 80. XX wieku).
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Terese Wenecja Kategoria:Architektura barokowa w Wenecji