Feldmeijera; Litwa, Łotwa i Estonia – Litewski Front Aktywistów, piorunokrzyżowcy, wabsowie; Macedonia – po 1944 roku współpraca z Niemcami jednej z frakcji Wewnętrznej Macedońskiej Organizacji Rewolucyjnej; Norwegia – w początkowym okresie okupacji tzw. Rada Administracyjna dla Okupowanych Obszarów z udziałem działaczy przedwojennych partii politycznych, Nasjonal Samling (Zjednoczenie Narodowe) pod przewodnictwem V. Quislinga, norweskie SS pod komendą Jonasa Lie; Rumunia – Żelazna Gwardia; Serbia – organizacja faszystów serbskich „ZBOR” Dimitrije Ljoticia; Słowacja – Gwardia Hlinkowa, Słowacka Partia Ludowa; Słowenia – Legija Smrti, Slovenski Narodni Varnostni Zbor; Węgry – Strzałokrzyżowcy; okupowane obszary ZSRR – Partia Białoruskich Nacjonalistów, Narodowo-Socjalistyczna Partia Robotnicza Rosji Bronisława Kamińskiego; okupowane obszary II Rzeczypospolitej – Narodowa Organizacja Radykalna, Organizacja Toma, Goralenvolk, Ukraiński Komitet Centralny.
Kolaboracja wojskowa