W październiku 1931 na bazie dotychczasowego 1 batalionu sanitarnego została utworzona Kadra Zapasowa 1 Szpitala Okręgowego, w składzie: oficer materiałowy – kpt. Jan I Sienkiewicz, zastępca oficera materiałowego – por. Józef I Nycz, oficer ewidencji personalnej – por. Józef Długosz, dowódca kompanii szkolnej – por. Stanisław Kołc, dowódca plutonu – por. Gustaw Żebrowski, lekarz kadry – kpt. lek. Czesław Jaruszewicz.
Mobilizacja 1939
1 Szpital Okręgowy był jednostką mobilizującą. Komendant szpitala był odpowiedzialny za przygotowanie mobilizacji, a komendant kadry zapasowej za jej przeprowadzenie.
Zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” Kadra Zapasowa 1 Szpitala Okręgowego przed wykonaniem nałożonych na nią zadań mobilizacyjnych sama mobilizowała się w alarmie, w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym, do etatu wojennego kadry mobilizującej nr 1. Kadra mobilizująca była organizacją przejściową. Po wykonaniu zadań mobilizacyjnych ulegała likwidacji.
Wrzesień 1939 7 września 1939, w czasie obrony Warszawy, personel placówki wyjechał z miasta, pozostawiając pacjentów niemal bez opieki.