Skala Fahrenheita (jednostka °F) – skala pomiaru temperatury, zaproponowana w 1724 roku i nazwana od nazwiska jej twórcy Daniela Gabriela Fahrenheita. Była używana do pomiaru temperatury w krajach stosujących imperialne jednostki miar do połowy XX wieku, kiedy została wyparta przez skalę Celsjusza. Używana jest w USA, Kajmanach, Bahamach oraz Belize. W Kanadzie istnieje jako skala uzupełniająca.
odpowiadają temperaturze topnienia lodu, a – wrzenia wody pod normalnym ciśnieniem, tj. .
Historia thumb|Kolumna meteorologiczna Fahrenheita z 2008 r., wzorowana na oryginale z 1752 r., w Gdańsku, miejscu narodzin Daniela Gabriela Fahrenheita Fahrenheit wzorował się podczas jej opracowania na skali, którą opracował Ole Rømer; poznał go nawet osobiście. Skala Rømera opiera się na czterech wartościach: temperaturze zamarzania solanki (), zamarzaniu wody (), temperatury ludzkiego ciała () i temperaturze wrzenia wody (). Fahrenheit postanowił zwiększyć precyzję swojej skali mnożąc wartości Rømera przez 4 oraz ponownie ją kalibrując.