Skamieniałość obejmuje fragment ciała o długości 11 mm w przekroju nieco odchylonym od strzałkowego. Ciało zwierzęcia było spłaszczone grzbietobrzusznie. Wierzch ciała przedstawia niejasny podział na segmenty, które przez autorów pierwszego opisu były nawet interpretowane jako możliwe diplosegmenty. Zwierzę miało co najmniej pięć par odnóży, każde złożone z pięciu członów (podomerów), określonych jako biodro, przedudzie, udo, goleń i stopa. W interpretacji z 2003 były to odnóża wija, natomiast późniejsza praca interpretuje jako odnóża sześcionoga, z których część stanowi odnóża odwłokowe. Na spodnich stronach dwóch ostatnich podomerów (goleni i stopy) odnóży znajduje się po jednym podłużnym rządku grubych, cierniopodobnych, osadzonych w kieszonkach szczecin. Przednie z odnóży, określane jako być może tułowiowe, mają grupy gęsto rozmieszczonych szczecinek mikro- i makroskopowych na grzbietowych powierzchniach dwóch ostatnich podomerów. Ponadto przednie (tułowiowe) odnóża zakończone były małym, pośrodkowym pazurkiem zespolonym z odsiebnym krańcem stopy, unguitraktorem lub poduszeczką oraz para bocznych pazurków otaczających pazurek pośrodkowy i połączonych stawowo z odsiebnym krańcem stopy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Leverhulmia · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.