Pieśń XVI Rozemocjonowany Juan wychodzi nocą na korytarz. Pojawia się przed nim postać zakapturzonego mnicha, która po chwili znika. Wstrząśnięty Juan popełnia przy śniadaniu liczne gafy. Adelina na prośbę towarzystwa wykonuje balladę własnego autorstwa o mnichu, który nie opuścił dawnego klasztoru i przy różnych okazjach pojawia się właścicielom majątku. Wytrącony z równowagi nocnymi przeżyciami Juan nie bierze udziału w żywiołowych docinkach zebranych, czym zyskuje uznanie Aurory. Nocą drzwi do jego pokoju otwiera zakapturzony mnich. Tym razem Juan zbiera się w sobie i postanawia zaatakować widmo. Odkrywa pod kapturem księżnę Fitz-Fulke.
Opinie o poemacie. Wpływ Goethe nazwał Don Juanaː dziełem niezmiernego geniuszu. Shelley pisał o nimː jest tym o czym sam od dawna marzyłem - czymś całkowicie nowym i związanym z naszymi czasami, a przy tym nieprześcignienie pięknym. Z podziwem wyrażał się o nim również Walter Scott stwierdzając, że twórca poematu ogarnął wszystkie najważniejsze sprawy ludzkiego życia.
Na wpływy Don Juana wskazują tak znakomite dzieła jak Eugeniusz Oniegin Puszkina czy Beniowski Słowackiego. Wyraźne inspiracje poematem widać w powieści Bohater naszych czasów Lermontowa i w politycznej twórczości Heinego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Twórczość George’a Byrona