B 10/27 – oznaczenie stosowane przez Berliner Verkehrsbetriebe (BVG) dla serii 16 tramwajowych wagonów doczepnych, które wyprodukowano w latach 1908–1911 dla przedsiębiorstwa Elektrische Straßenbahn Spandau–Nonnendamm (SpN). W latach 1923–1945 cztery wagony obsługiwały linię nr 120 do Hennigsdorfu. Po podziale Berlina osiem wagonów stało się własnością BVG-West (kursowały do 1954 r.). BVG-Ost eksploatowało pozostałe pięć wagonów do przełomu lat 1969–1970.
Historia Firma Straßenbahn Spandau–Nonnendamm zamówiła na przełomie lat 1908–1909 sześć doczep o numerach taborowych 19–24 w zakładach Falkenried należących do operatora sieci tramwajowej w Hamburgu. Wagony rozpoczęły przewóz pasażerów w okresie świąt wielkanocnych w 1909 r. W latach 1910–1911 do Berlina dostarczono kolejne dziesięć doczep o numerach 25–34. Te dwuosiowe doczepy wyposażono w wejścia z otwartymi platformami na końcach nadwozia.
W 1914 r. spółka Spandauer Straßenbahn (SpS) przejęła obsługę Nonnendammbahn i zmieniła numerację wagonów pierwszej i drugiej serii: otrzymały one odpowiednio numery 8–13 i 187–196.
Po przejęciu przedsiębiorstwa Spandauer Straßenbahn przez Berliner Straßenbahn (BSt) w grudniu 1920 r., sprzęgi trąbkowe w wagonach zastąpiono sprzęgami Alberta.