W 2011 awansował na stanowisko ministra transportu podległego ministrowi ekologii.
W 2002 zyskał pewną międzynarodową rozpoznawalność, gdy znalazł się w gronie trzech francuskich deputowanych, który udali się do Bagdadu, próbując przekonać władze Iraku do dopuszczenia inspekcji ze strony ONZ. W późniejszym czasie publicznie opowiadał się przeciwko sankcjom na Rosję, nałożonym w związku z dokonaną przez ten kraj aneksją Krymu. Wbrew stanowisku swojego ugrupowania opowiadał się za współpracą z Frontem Narodowym, w 2018 wprost deklarując poparcie dla podpisania porozumienia obu partii. W styczniu 2019, negując linię przyjętą przez przewodniczącego Republikanów Laurenta Wauquieza, ogłosił ostatecznie swoje wystąpienie z Republikanów oraz potwierdził przyjęcie propozycji startu z listy wyborczej powstałego z przekształcenia FN Zjednoczenia Narodowego w wyborach do Europarlamentu w maju 2019. W wyniku tego głosowania uzyskał mandat eurodeputowanego IX kadencji.
W 2021 bezskutecznie ubiegał się o prezydenturę regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, został wówczas wybrany do rady regionalnej.