Zasięg występowania Ibisy siwopióre są częściowo wędrowne. Obszary lęgowe ciągną się od Pakistanu (południowa prowincja Sindh) i Nepalu przez Indie po Cejlon. Prawdopodobnie występują również w północno-wschodnich Chinach (Heilongjiang). Występują także w Kambodży, południowym Wietnamie, na Jawie i prawdopodobnie Sumatrze. Zimowiska ciągną się przez południowe Chiny, Mjanmę, Tajlandię, Sumatrę i Filipiny. W niektórych krajach zasięg występowania uległ pomniejszeniu. Pory występowania w różnych obszarach są odmienne.
W Pakistanie rozprzestrzeniony rzadko, głównie w dolinie Indusu; obecny całorocznie. W Nepalu to częsty ptak osiadły, szczególnie liczny w południowo-wschodniej części kraju. W Indiach ibisy siwopióre są szeroko rozprzestrzenione, w zachodniej części kraju pospolitsze. W latach 90. XX wieku podejrzewano, że mogą lokalnie poszerzać zasięg ze względu na tworzone przez ludzi tereny podmokłe. Już pod koniec XIX wieku odnotowano rozpowszechnienie tych ptaków w Indiach. Na Cejlonie pospolity na nizinach, szczególnie w suchszych obszarach.