U samic niedorosłych występują prespermateki z kilkoma cienkimi i krótkimi odgałęzieniami palczastego kształtu.
Biologia i występowanie Gatunek neotropikalny, znany z chilijskich regionów Arica y Parinacota, Atakama, Coquimbo, Libertador, Metropolitana, Tarapacá i Valparaíso. Pojedynczy rekord z argentyńskiej prowincji Buenos Aires uznaje się za powstały w wyniku błędnego oznaczenia. Prawdopodobne jest natomiast jego występowanie w południowym Peru.
Pająk ten zamieszkuje suche siedliska wzdłuż chilijskiego wybrzeża: od suchych drzewostanów, przez formacje półpustynne i plaże po ekstremalnie suche pustynie. Jego ofiarami padają m.in. skolopendry, pająki z rodziny worczakowatych i z rodzaju Loxosceles oraz solfugi. Kokony jajowe przyczepia do powierzchni dużych głazów, pod którymi chętnie się też chroni.
Hodowla Pająk ten wymaga terrarium typu pustynnego. Dla dorosłego osobnika potrzebny jest zbiornik o wymiarach podstawy 20×20 cm i wysokości 15 cm. Podłoże musi być sypkie i suche, dobrze sprawdza się wypłukany i wyprażony piasek. Temperatura w dzień może wynosić około 30°C, w nocy zaś 22°C.