Związek Pracy Ludowej „Orka” – konspiracyjna organizacja w okresie okupacji hitlerowskiej, reprezentująca prawe skrzydło ruchu ludowego. ZPL powstał w 1941 r. na bazie Zrzeszenia Inteligencji Ludowej i Przyjaciół Wsi. Organizacja miała być miejskim odgałęzieniem ruchu ludowego, skupiającym inteligencję pochodzenia chłopskiego, a od 1944 r. także pochodzących ze wsi robotników. Jej organem było od czerwca 1941 r. pismo „Prawda Zwycięży” (w kwietniu 1942 r. przemianowane na „Orka. Prawda Zwycięży”). Kierownictwo „Orki” stanowili początkowo Wincenty Bryja, Franciszek Cikowski, Jan Gałdyn, Wacław Januszewski i Jan Trzópek; w 1944 r. w skład zarządu ZPL wchodzili oprócz W. Bryji także Jan Boniuk, Stefan Buczkowski, Feliks Popławski i Jan Jasiński.
Najsilniejsze struktury „Orki” (około 500 członków) powstały w Małopolsce, gdzie już w styczniu 1942 r. tworzono komórki powiatowe. Władze wojewódzkie Związku stanowili Eugeniusz Garbacik, Karol Buczek, Julian Kołodziej, Karol Starmach i Jakub Zachemski;