Pod koniec wojny przebywał również w KL Gross-Rossen, KL Buchenwald i KL Dachau, w którego podobozie KL München-Allach 30 kwietnia 1945 r. został uwolniony przez wojska amerykańskie (7 Armia)Ta książka usuwa fałszywą legendę obozu koncentracyjnego. Obozowe przeżycia opisał w książce „Byliśmy w Oświęcimiu”, której współautorami byli Tadeusz Borowski i Janusz Nel Siedlecki. Po wyzwoleniu zamieszkał na krótko w Monachium, gdzie studiował na Uniwersytecie UNRRA i pracował w Polskim Czerwonym Krzyżu. W 1946 powrócił do Warszawy, gdzie kontynuował studia architektoniczne rozpoczęte w czasie okupacji na tajnych kompletach.
Wczesna działalność zawodowa Po zakończeniu studiów znalazł zatrudnienie na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej w Katedrze Urbanistyki na stanowisku wykładowcySkład osobowy, Rok akademicki 1959–1960, Politechnika Warszawska, Warszawa, s. 49.Skład osobowy, Rok akademicki 1961–1962, Politechnika Warszawska, Warszawa, s. 38.. Współpracował w projektach rozwoju kilkunastu miast polskich, portów morskich w Gdańsku i Gdyni. Był również współtwórcą koncepcji urbanistycznej Chorzowskiego Parku Kultury i Wypoczynku. W latach 60. pracownik Biura Urbanistycznego Warszawy, m.in. jako główny projektant planu urbanistycznego stolicy oraz członek zespołu opracowującego tzw.