Przykładowo, kraniometria miała ukazywać różnicę w stopniu rozwoju intelektualnego ludzi pochodzących z Europy i tych z Afryki.

Działania te wraz z postępem technologicznym sprawiały, że ludzie zaczęli postrzegać swoje ciało jako zespół urządzeń, który można zrozumieć, sklasyfikować, a także naprawić. Jednym z pierwszych przykładów tego sposobu myślenia były siedemnastowieczne prace Williama Harveya.

Na rozwój teorii dotyczących postrzegania ludzkiego ciała duży wpływ wywarł Kartezjusz swoimi rozważaniami na temat dylematu psychofizycznego. Uznał on bowiem odrębność ciała i umysłu, co stało się dominującą interpretacją socjologiczną ludzkiego organizmu aż do dwudziestowiecznej interpretacji .

Rozwój subdyscypliny Za początek socjologii ciała jako subdyscypliny naukowej uznaje się wydanie w 1984 roku przez Bryana S. Turnera książki The Body and Society: Explorations in Social Theory. Turner ukuł w niej pojęcie "społeczeństwa somatycznego", w którym ciało stało się głównym polem naukowej, politycznej i kulturowej aktywności.

Chris Shilling zwraca uwagę, że na rozwój socjologii ciała miały wpływ zmiany społeczne związane m.in.