Kościół Ducha Świętego w Poznaniu – rzymskokatolicki kościół parafialny, zlokalizowany w Poznaniu w Antoninku przy ul. Jaromira, pomiędzy ulicami Zbyłowita i Leszka.
Historia W 1938 powołano pierwszego administratora parafii, ks. Jana Pietrzaka. 4 czerwca 1938 parafia otrzymała akt erekcyjny i rozpoczęto budowę kościoła w miejscu obecnej jego lokalizacji. Zdążono wybudować podziemia, w których w 1938 odprawiono pierwszą pasterkę. Kamień węgielny poświęcił 28 maja 1939, w święto Zesłania Ducha Świętego, biskup Walenty Dymek. Budowa została przerwana przez wybuch II wojny światowej. Budynek kościelny, na którym właśnie rozpoczęto stawianie więźby dachowej, został w 1941 wysadzony przez niemieckiego okupanta. W 1946, pod administracją ks. proboszcza Tadeusza Kowalskiego, tymczasową świątynię urządzono w drewnianym baraku przy ul. Browarnej, poświęconym 22 grudnia tego samego roku, przez ks. arcybiskupa Walentego Dymka. W 1948 obok baraku zaczęto budowę domu parafialnego, którą przerwano z nakazu ówczesnych władz PRL. W 1950 parafię objął nowy proboszcz, ks. Florian Deresiński, który nie ustawał w staraniach o uzyskanie zgody na budowę kościoła przy ul. Jaromira. Z powodu nieprzychylności władz starania te okazywały się daremne, a jedynym ich efektem była w 1956 zgoda na budowę probostwa.